7.छेस्का- मोहन बिहानी
एकान्तमा एक्लै भेट्दा सुटुक्क मेरो हात किन समाएको ?
डुबौ न त मायाको सागरमा भन्दा, खुट्टा किन कमाएको ?
बाँधिएर आलिङगनमा चुम्बन साटा साट गर्दाको पलमा,
मृगतृष्णा पुरा भए झै हर्ष अनि खुशीले तिमी किन रमाएको ?
-- भक्तिपुर-७ सर्लाही --
4:56 AM
|
Labels:
छेस्काहरु,
मोहन बिहानी
|
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Nepali Gazal ka Sathiharu (Chheska Sansar). Powered by Blogger.
Pageviews
- Achyut Ghimire Bulbul
- अनमोल गौरव
- अभागी मुकेश
- आशीष दनाई
- आषिश दनाई
- उमेश श्रेष्ठ
- कुमार बुढाथोकी आयुष
- कुरमा श्रेष्ठ
- कुशल सुमन
- कृष्ण पौड्याल
- कृष्ण साही
- कैलाश राई
- गणेश पौड्याल
- गरुवाली (तारा प्र .अधिकारी )
- गोविन्द पाण्डे
- गौरब श्रेष्ठ “मनकुरा”
- चित्र सोल्टि गुरुङ
- छेस्का लेखकहरु
- छेस्काहरु
- जीतु खड्का गाउले
- टि.बि सागर
- दिपक काफ्ले
- दिपक थापा
- नबिन नेपाल
- प्रकाश अज्न्बी
- बिरेन्द्र गुरुङ
- मेरो गौरब
- मोहन बिहानी
- रतन बहादुर वि.के
- राम शरण श्रेष्ठ
- रोहित राना
- लालीगुराँस नारायण श्रेष्ठ
- शान्ति पाखरिन
- शान्ति पाख्रिन
- शाबुल शाण्डिल्य
- शुनिल न्यौपाने मार्लिङ्ग
- शुमन काले
- शेर्पीनी कान्छी
- सुमन काले
- सुरज गुरुङ
0 comments:
Post a Comment